Historia Sebastiana · 2008–2026
Urodziłem się w 25. tygodniu ciąży. Dziś samodzielnie chodzę, jeżdżę na rowerze trójkołowym i uczę się w liceum integracyjnym — a regularna rehabilitacja wciąż pomaga mi zdobywać kolejne obszary samodzielności.
Tak się zaczęło
Był 7 marca 2008 roku, piętnasty tydzień przed terminem. W pierwszej minucie życia dostałem 3 punkty w skali Apgar. Ważyłem 660 gramów i mierzyłem 32,5 centymetra. Przez 37 dni oddychał za mnie respirator, a w szpitalu spędziłem 97 dni.
Przeszedłem sepsę, martwicze zapalenie jelit, krwawienie do ośrodkowego układu nerwowego i wiele innych powikłań. Dziś zmagam się z czterokończynowym mózgowym porażeniem dziecięcym oraz autyzmem atypowym. Od urodzenia moja droga do większej samodzielności wymaga systematycznej rehabilitacji, specjalistycznych terapii i ogromnej wytrwałości.
Od inkubatora do dorosłości
Ćwiczenia, terapie, szkoła, rower i zwykłe rodzinne chwile. Każdy etap tej drogi zbudował następny — a postęp często oznacza pewniejszy krok, lepszą równowagę albo kolejną czynność wykonaną bardziej samodzielnie.
Po wyjściu ze szpitala zaczęła się systematyczna praca ze specjalistami. Neurolog, ortopeda, okulista, rehabilitanci i terapeuci pomagali zamieniać małe postępy w coraz większą samodzielność — mimo ograniczeń związanych z czterokończynowym MPD i autyzmem atypowym.
Tak nazywali mnie najbliżsi. Z czasem rehabilitacja przestała być jedyną osią codzienności. Pojawiły się szkoła, przyjaciele i codzienne wyzwania. Ważnym etapem leczenia był zabieg selektywnej rizotomii grzbietowej (SDR) — przyniósł poprawę sprawności, szczególnie prawej nogi. Nadal potrzebuję jednak regularnej fizjoterapii, by utrzymać efekty, poprawiać lewą stronę ciała i przeciwdziałać przykurczom.
Dziś samodzielnie chodzę, jeżdżę na trójkołowym rowerze i uczę się w liceum integracyjnym. Każdego dnia podejmuję kolejne wyzwania. Rehabilitacja nadal jest potrzebna — pomaga utrzymać osiągnięte efekty, poprawiać sprawność i zdobywać kolejne obszary samodzielności.
To, co dla wielu jest zwykłą codziennością, u mnie często jest wynikiem wielu miesięcy ćwiczeń. Dzięki ludziom takim jak Ty mogę iść dalej.— Sebastian, 18 lat
Dwa pola w Twoim PIT
To część należnego podatku, o której przeznaczeniu możesz zdecydować. Dla mnie oznacza rehabilitację, fizjoterapię, leczenie, konsultacje specjalistyczne i sprzęt ułatwiający codzienne funkcjonowanie.
Wniosek o przekazanie 1,5% podatku na rzecz OPP
Nie zbieramy na jeden konkretny cel — środki z subkonta przeznaczamy zależnie od aktualnych potrzeb.
Regularne ćwiczenia pomagają utrzymać efekty, poprawiać sprawność i przeciwdziałać przykurczom.
Opieka specjalistyczna oraz terapie wspierające codzienne funkcjonowanie i rozwój.
Sprzęt i wsparcie, które ułatwiają codzienność i pomagają zdobywać kolejne obszary samodzielności.
Najczęstsze pytania
Krótko i konkretnie — te same dane wpiszesz w PIT albo w usłudze Twój e-PIT.
W PIT / Twój e-PIT wybierz przekazanie 1,5% na OPP, wpisz KRS 0000037904 i cel szczegółowy 8048 Dąbrowski Sebastian.
0000037904 — Fundacja Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”.
8048 Dąbrowski Sebastian — dzięki temu środki trafią na subkonto Sebastiana.
Na rehabilitację i fizjoterapię, leczenie, konsultacje specjalistyczne oraz sprzęt ułatwiający codzienne funkcjonowanie — zależnie od aktualnych potrzeb.
Zwyczajne chwile. Wielkie zwycięstwa.
Szkoła, podróże, rower i rodzina — życie zbudowane z tysięcy małych kroków. Kliknij zdjęcie, aby je powiększyć.
Jeśli możesz, dopisz Sebastiana do swojego PIT-u. To chwila dla Ciebie i realne wsparcie, by systematyczna rehabilitacja nadal dawała mu szansę na kolejne obszary samodzielności.